Martesa e Krishterë

Nga Zhan Kalvin, Tracts, Vëll. II, përkth. Henry Beveridge (Edinburgh: Calvin Translation Society, 1849), f. 123–126, anglishtja e përditësuar dhe theksime të shtuara.
Ajo që vijon është marrë nga Katekizmi i Kishës së Gjenevës, si një formë mësimi për fëmijët në doktrinën e Krishtit, shkruar dhe redaktuar nga Zhan Kalvin.

Përkthyer nga WabashBible

FORMA DHE MËNYRA E KREMTIMIT TË MARTESËS

Është e nevojshme të vihet re se, në kremtimin e martesës, ajo shpallet në Kishë për tri të diela radhazi, që kushdo që di për ndonjë pengesë ta njoftojë në kohë, ose kushdo që ka interes të mund ta kundërshtojë.

Pasi kjo të jetë bërë, palët dalin përpara në fillim të Predikimit, kur Predikuesi thotë:

Ndihma jonë qoftë në Zotin, që ka bërë qiellin dhe tokën. Amen.

Perëndia, Ati ynë, pasi krijoi qiellin dhe tokën, dhe gjithçka që është në to, krijoi dhe formoi njeriun sipas shëmbëlltyrës dhe ngjashmërisë së Tij, që ai të sundonte dhe zotëronte mbi kafshët e tokës, peshqit e detit dhe shpendët e ajrit. Pasi e krijoi njeriun, tha: Nuk është mirë që njeriu të jetë vetëm; le t’i bëjmë një ndihmë të përshtatshme për të (Zanafilla 1:26; 2:18, 21, 22). Dhe Zoti ynë bëri që një gjumë i thellë të bjerë mbi Adamin; dhe ndërsa Adami flinte, Perëndia mori një nga brinjët e tij dhe prej saj formoi Evën, duke na bërë të kuptojmë se burri dhe gruaja janë vetëm një trup, një mish dhe një gjak (Mateu 19:6). Prandaj burri lë atin dhe nënën dhe bashkohet me gruan e tij, të cilën duhet ta dojë ashtu sic Jezusi e do Kishën, domethënë besimtarët dhe të krishterët e vërtetë për të cilët Ai vdiq (Efesianëve 5:25). Po ashtu edhe gruaja duhet t’i shërbejë dhe t’i bindet burrit të saj me gjithë shenjtëri dhe ndershmëri (1 Timoteut 2:11); sepse ajo i nënshtrohet dhe është nën pushtetin e burrit për aq kohë sa jeton me të (1 Pjetrit 3:5).

Dhe kjo martesë e shenjtë, e urdhëruar nga Perëndia, ka një fuqi të tillë saqë, për shkak të saj, burri nuk ka pushtet mbi trupin e vet, por gruaja; dhe as gruaja nuk ka pushtet mbi trupin e vet, por burri (1 Korintasve 7:4). Prandaj, duke qenë të bashkuar nga Perëndia, ata nuk mund të ndahen më, përveçse për një kohë me pëlqim të ndërsjellë, që të marrin kohë për agjërim dhe lutje, duke pasur kujdes të madh që të mos tundohen nga Satani për shkak të mungesës së vetëpërmbajtjes së tyre (Mateu 19:6; 1 Korintasve 7:5).

Dhe ata duhet t’i kthehen njëri-tjetrit. Sepse, për të shmangur kurvërimin, secili duhet të ketë gruan e vet (1 Korintasve 7:2), dhe secila grua burrin e vet, kështu që të gjithë ata që nuk kanë dhuratën e beqarisë janë të detyruar me urdhërimin e Perëndisë që të martohen, që tempulli i shenjtë i Perëndisë, domethënë trupat tanë, të mos dhunohen dhe të mos korruptohen (1 Korintasve 3:9; 6:15, 16). Sepse, meqë trupat tanë janë gjymtyrë të Jezu Krishtit, do të ishte një fyerje e madhe t’i bënim ata gjymtyrë të një prostitutë (1 Korintasve 6:16). Prandaj duhet t’i ruajmë ata me gjithë shenjtëri. Sepse kushdo që ndot tempullin e Perëndisë, Perëndia do ta shkatërrojë.

Ju pra, Filan dhe Filan (duke përmendur dhëndrin dhe nusen), duke ditur se Perëndia e ka urdhëruar kështu, a dëshironi të jetoni në këtë gjendje të shenjtë martese, të cilën Perëndia e ka nderuar kaq lart; dhe a keni një qëllim të tillë siç e shfaqni këtu përpara asamblesë së Tij të shenjtë, duke kërkuar që ai të miratohet?

Ata përgjigjen: Po.

PREDIKUESI:
Unë iu marr të gjithëve ju që jeni këtu të pranishëm si dëshmitarë, duke u lutur që ta mbani mend këtë. Megjithatë, nëse ka ndonjë që di për ndonjë pengesë, ose që ndonjëri prej tyre është i lidhur me martesë me një tjetër, le ta thotë.

Nëse askush nuk kundërshton, Predikuesi thotë:

Meqënëse nuk ka asnjë që kundërshton dhe nuk ka asnjë pengesë, Zoti ynë Perëndi e vërteton qëllimin tuaj të shenjtë që Ai vetë jua ka dhënë, dhe le të jetë fillimi juaj në emrin e Perëndisë, që ka bërë qiellin dhe tokën. Amen.

Predikuesi, duke iu drejtuar dhëndrit, thotë:

A pranon ti, Filan, këtu, përpara Perëndisë dhe asamblesë së Tij të shenjtë, se e ke marrë dhe e merr Filanen, këtu të pranishme, për gruan dhe bashkëshorten tënde, të cilën premton ta ruash, ta duash dhe ta mbash me besnikëri, ashtu siç është detyra e një burri të vërtetë dhe besnik ndaj gruas së tij, duke jetuar me të në shenjtëri, duke ruajtur besën dhe besnikërinë ndaj saj në çdo gjë, sipas fjalës së Perëndisë dhe Ungjillit të Tij të shenjtë?

Përgjigjja: Po.

Pastaj, duke iu drejtuar nuses, ai thotë:

Ti, Filane, a pranon këtu, përpara Perëndisë dhe asamblesë së Tij të shenjtë, se e ke marrë dhe e merr Filanin për burrin tënd të ligjshëm, të cilit premton t’i bindesh, duke i shërbyer dhe duke iu nënshtruar atij, duke jetuar në shenjtëri, duke ruajtur besën dhe besnikërinë ndaj tij në çdo gjë, ashtu siç i detyrohet një bashkëshorte besnike dhe e ndershme burrit të saj, sipas fjalës së Perëndisë dhe Ungjillit të Tij të shenjtë?

Përgjigjja: Po.

Pastaj Predikuesi thotë:

Ati i çdo mëshire, i cili nga hiri i Tij ju ka thirrur në këtë gjendje të shenjtë për dashurinë e Jezu Krishtit, Birit të Tij, i cili, me praninë e Tij të shenjtë, e shenjtëroi martesën, duke kryer atje mrekullinë e Tij të parë përpara Apostujve, ju vajostë me Frymën e Tij të Shenjtë që t’i shërbeni dhe ta nderoni Atë, së bashku, me një zemër të përbashkët. Amen.

Dëgjoni Ungjillin se si Zoti ynë dëshiron që kjo martesë e shenjtë të ruhet, dhe sa e fortë dhe e pazgjidhshme është ajo, sipas asaj që është shkruar te Mateu, kapitulli i nëntëmbëdhjetë:

“Edhe farisenjtë iu afruan Atij, duke e tunduar dhe duke i thënë: A është e lejueshme që një burrë ta ndajë gruan e vet për çdo shkak? Dhe Ai u përgjigj e u tha: A nuk keni lexuar se Ai që i krijoi në fillim, i krijoi mashkull dhe femër? Dhe tha: Për këtë arsye burri do të lërë babanë dhe nënën dhe do të lidhet me gruan e tij, dhe të dy do të jenë një mish. Prandaj ata nuk janë më dy, por një mish. Çfarë pra Perëndia ka bashkuar, njeriu të mos e ndajë.”

Besoni këto fjalë të shenjta që Zoti ynë ka thënë, ashtu siç i rrëfen Ungjilli, dhe jini të sigurt se Zoti ynë Perëndi ju ka bashkuar në martesë të shenjtë; prandaj jetoni së bashku në shenjtëri, në dashuri të mirë, paqe dhe unitet, duke ruajtur dashurinë e vërtetë, besimin dhe besnikërinë ndaj njëri-tjetrit, sipas fjalës së Perëndisë.

Le të lutemi të gjithë me një zemër Atit tonë:

Perëndi, i plotfuqishëm, i mirë dhe i urtë, që, që nga fillimi pe se nuk ishte mirë që burri të ishte vetëm, dhe për këtë arsye i krijove një ndihmë të përshtatshme për të, dhe urdhërove që dy të bëhen një; ne të lutemi, dhe me përulësi të kërkojmë që, meqënëse të ka pëlqyer t’i thërrasësh këta persona në gjendjen e shenjtë të martesës, të pranosh, nga hiri dhe mirësia Jote, t’u japësh dhe t’u dërgosh Frymën Tënde të Shenjtë, që ata të jetojnë në shenjtëri, në besim të vërtetë dhe të qëndrueshëm, sipas vullnetit Tënd të mirë, duke mposhtur çdo pasion të keq, duke ndërtuar njëri-tjetrin në çdo ndershmëri dhe dëlirësi, duke u dhënë bekimin Tënd, ashtu siç ua dhe shërbëtorëve të Tu besnikë Abrahamit, Isakut dhe Jakobit, që, duke pasur pasardhës të shenjtë, të të lavdërojnë dhe të të shërbejnë Ty, duke i mësuar dhe rritur ata për lavdinë dhe nderin Tënd dhe për të mirën e të afërmit, përmes përparimit dhe lartësimit të Ungjillit Tënd të shenjtë. Na dëgjo, Atë i Mëshirës, përmes Zotit tonë Jezu Krisht, Birit Tënd shumë të dashur. Amen.

Zoti ynë ju mbushtë me çdo hir dhe ju vajostë me çdo të mirë, që të jetoni së bashku gjatë dhe në shenjtëri.