Besëlidhësit: Luftëtarët e Reformuar të Skocisë
Në shekullin e 17-të, presbiterianët e Skocisë refuzuan të lejonin mbretërit dhe peshkopët që të sundonin mbi kishën, duke qëndruar të palëkundur për autoritetin e Krishtit. Ata nënshkruan besëlidhje, duke u zotuar për besnikëri vetëm ndaj Tij, edhe pse e dinin se kjo do t’u kushtonte gjithçka. Të sulmuar, të burgosur dhe të ekzekutuar, ata duruan vuajtje për hir të së vërtetës. Megjithatë, sakrifica e tyre nuk ishte e kotë — qëndrimi i tyre formësoi rrjedhën e Krishterimit të Reformuar dhe la një trashëgimi që ende flet sot.
Besëlidhja Kombëtare (viti 1638)
Sfida ndaj Mbretit
Për vite me radhë, kishat e Skocisë qeveriseshin nga pleq (presbiterë); por Mbreti Çarls I u përpoq të impononte peshkopë dhe kontroll mbretëror. Si përgjigje, mijëra njerëz nënshkruan Besëlidhjen Kombëtare, duke shpallur se asnjë mbret përveç Krishtit nuk sundonte Kishën. Ky akt i guximshëm sfidimi u pa si rebelim dhe shënoi fillimin e një përndjekjeje të egër. Besëlidhësit e dinin se po rrezikonin luftë, mërgim dhe vdekje, por qëndruan të palëkundur, duke refuzuar që t’i lejonin sundimtarët tokësorë të pretendonin autoritet mbi Nusen e Krishtit.
Koha e Vrasjeve (vitet 1680)
Besëlidhësit mblidheshin fshehurazi për adhurim, duke refuzuar t’i nënshtroheshin kishës shtetërore. Si përgjigje, qeveria shpërtheu në një përndjekje brutale, duke i kërkuar dhe duke i ekzekutuar ata që mbetën besnikë. Shumë u varën, u mbytën ose u internuan për shkak se refuzuan të mohonin mbretërinë e Krishtit. Richard Cameron, James Renwick dhe Margaret Wilson ishin ndër të shumtët që vdiqën më mirë sesa të bënin kompromis. Gjaku i tyre u bë fara e një besimi që nuk do të heshtej.
Asnjë Mbret përveç Krishtit
Besëlidhësit nuk po luftonin thjesht për strukturat e kishës; ata po luftonin për autoritetin absolut të Krishtit mbi popullin e Tij. Ata refuzuan çdo qeveri që e vendoste veten mbi Fjalën e Perëndisë, duke besuar se vetëm Krishti mund të sundojë Kishën e Tij. Rezistenca e tyre hodhi themelet e lirisë fetare, duke ndikuar presbiterianizmin e mëvonshëm dhe madje duke formësuar idenë se shteti nuk duhet të kontrollojë adhurimin. Qëndresa e tyre nuk ishte vetëm për kohën e tyre, ajo ishte për çdo kohë.
Një Thirrje për të Qëndruar të Palëkundur
Besëlidhësit na kujtojnë se besnikëria ka një çmim. Edhe sot, qeveritë dhe institucionet përpiqen të kontrollojnë Kishën, të heshtin të vërtetën dhe të detyrojnë kompromisin. Pyetja e tyre ende na sfidon: A do të qëndrojmë për autoritetin e Krishtit, apo do t’i përulemi botës? Çmimi i rezistencës është i lartë, por kostoja e kompromisit është shumë më e madhe. Kisha i përket vetëm Krishtit, dhe asnjë pushtet tokësor nuk mund t’ia marrë fronin Atij.
